Boekrecensie – Oorsprong en vrijheid van G. T. M. Visser

Hoewel Visser niet teruggrijpt op ‘een autoriteit’ om zijn betoog kracht bij te zetten, lijkt hij toch veelvuldig een autoriteit te moeten accepteren: ‘de volte van het leven zelf’. Een raadsel dat zich terugtrekt bij elke poging die we ondernemen om het te benaderen. In hoeverre leunt de filosofie dan niet te sterk op de autoriteit van het leven dat zich aandient als een raadsel en blijft de filosofie zelf met een (betekenis-) leegte achter?

Denkend zien, ziende denken. Deel 2

Welke wenken zouden er uit kunnen gaan van de mystieke voorstellingswereld van de Iyyun-kring? Allereerst: een andere benadering van kleur, tint, lichtval, schijnsel. De tweede: we kunnen niet buiten het zien überhaupt treden. Maar we kunnen ons zien wel in een ander licht be-zien.

De dode en de levende letter

De mogelijkheid om een necrologie te schrijven voor iemands dood, wijst erop dat de vorm van de necrologie is onderworpen aan een strak stramien, aan formuleringen, woorden, zinsneden, frasen, clichés die duizenden keren eerder gebruikt zijn, en als taaluiting door en door bevuild zijn. Doordat die verzameling van eerder gebruikte vormen bij voorbaat min of meer vast lijkt te staan, verwordt de necrologie tot een invuloefening.